วันโง่เง่า เดือนง่าว ปีอุบาทว์

วันหนึ่งวันใน บันทึกนกไขลาน บันทึกของคนสมัครใจว่างงาน จาก ฮารุกิ มุราคามิ

บันทึกนกไขลาน (The Wind-up Bird Chronicle)

หนังสืออีกเล่มหนึ่งที่เพิ่งอ่านจบไปเมื่อวันก่อน

.

.

ผืนผ้าใบ "4 มิติ" กว้างใหญ่ไพศาลจากก้นบ่อน้ำแห้งเงียบสงัด

ไปถึงกระดิ่งเลื่อนหิมะกรุ๋งกริ๋งในไซเบอร์สเปซ

จากกล่องน้ำหอมในถังขยะ

ย้อนเวลากลับไปถึงการแล่หนังมนุษย์ทั้งเป็นในแมนจูเรีย

และการสังหารหมู่เฟอะฟะในสวนสัตว์ซินเกียง

จิตรกรแต้มเหตุการณ์ทีละจุดทีละสี ที่นั่นบ้างที่นี่บ้าง

เลอะเลือนมืดมนเหมือนเดินหลงทางในเขาวงกต
จะต้องถอยห่างเพียงใดจึงจะมองเห็นภาพทั้งหมดได้?

จะต้องย้อนเวลาไปไกลสักแค่ไหน สักกี่ทศวรรษ

ก่อนถือกำเนิดมาเป็นตัวตนจึงจะเติมเศษเสี้ยวชีวิตให้ครบถ้วนได้?
ทางเลือกอีกสาย เดินดุ่มเข้าไปในเขาวงกต

ตั้งแต่หน้าแรกไปจนถึงหน้าสุดท้ายไม่ว่าชอบหรือชัง

คำตอบรอคอยอยู่ในนั้นอย่างพร้อมมูลแล้ว

ถ้าเป็นคนเดียวที่ได้ยินเสียงนกไขลาน!

.

.

เนื้อหา ติสต์สุดสุด

ถ้าหลงทางไปกับการค้นหาความหมาย

ตามไม่ทันแน่นอน

.

.

.

อ่านแล้วเหนื่อย แต่ไม่สามารถวาง หรือเลิกอ่านได้

.

.

เท่จริงจริง มุราคามิ